Nieuws
Op de koffie bij Harold Hofstra in Tijnje: over 22 jaar handelen in restpartijen, online veilingen en de kunst van loslaten en opnieuw beginnen.
Het is een zonnige woensdagochtend in Tijnje.
Op de keukentafel van Harold Hofstra staat een kop koffie, met een dikke koek erbij. Want dat hoort zo. “Je moet je onderscheiden,” lacht hij, terwijl hij de kop naar zich toe trekt. Harold is 55 jaar en heeft het allemaal meegemaakt. Opgegroeid als boerenzoon werkte hij na schooltijd bij twee melkveehouders en thuis. Hij handelde in van alles, maar voornamelijk oude trekkers en machines, reed in de weekenden als taxichauffeur en werkte daarna acht jaar lang bij twee loonbedrijven.
Harold begon in 2004, in een schuurtje naast zijn huis, met twintig producten in een webwinkel én een fysieke winkel. Het inbrengen van goederen bij veilinghuizen en daarnaast een 40-urige baan bij een gemeentelijke afvalverwerkingsorgani-satie. De start van zijn onderneming kwam voort uit zijn gevoel voor handel en de saaie baan die hij had bij die ambtenarenclub. “Een geweldige werkgever, en als je gezond blijft kun je daar wel met twee vingers in de neus honderd jaar worden. Maar het maakte me lui, en dat wilde ik niet zijn.”
De onderneming groeide: ’s avonds pakte hij pakketten in, overdag werkte hij voor zijn baas en op zaterdag was de winkel open. Toen hij vastliep in het werk werden de uren bij de baas gehalveerd en kon zijn onderneming verder groeien, totdat hij uiteindelijk stopte.
Fysiek en mentaal uitgeput.
“Ik liep op mijn tandvlees,” zegt hij. “Een scheiding en drie kinderen van 8, 10 en 12 jaar die bij mij kwamen wonen en daarnaast moet je ook nog gewoon doorwerken.” Opgeven deed hij niet. Hij bouwde verder. Vier locaties in het dorp, circa 3.000 m² overdekt oppervlak en ongeveer 3.500 producten. En een winkel die op dinsdag, vrijdag en zaterdag open is.
“Dat kwam omdat ik op maandag en donderdag bij de baas werkte,” vertelt hij. “Woensdagmiddag was ik vrij, dan was ik thuis met de kinderen. Zo groeide het, stapje voor stapje.”
Hij herinnert zich de eerste keer dat Roelof bij hem op bezoek kwam. In de garage naast zijn huis waar het allemaal begon.
“Mijn oude en trouwe medewerker was er toen ook. Deze man had zijn leven lang bij een constructiebedrijf gewerkt en hielp mij, na het behalen van de VUT-leeftijd, nog vijftien jaar lang, zes dagen per week, met goederen laden voor inbrengveilingen en met het versturen van pakketten.”
“Hij is tijdens het werk hier overleden aan een hartstilstand. Dat was heftig en pijnlijk,” zegt Harold zacht.
Harolds leven bestaat uit opbouwen, loslaten en opnieuw beginnen. Hij bracht drie kinderen groot, nu 23, 21 en 19 jaar oud. Hij zag ze opgroeien terwijl hij zelf ook groeide.
“De oudste woont al samen,” zegt hij. “Er komt met de jaren wat meer rust in de tent.” Maar rust betekent geen stilstand. Het is een nieuwe fase. “Ik wil het afbouwen, want mijn kinderen hebben andere interesses. Maar ik heb er nog steeds zin in. Elke dag.”
“Als er iets goedkoop wordt aangeboden, dan schuur ik mijn voorraad weer op. Want ja, dat is handel! En de beste raad is voorraad.” Samen met vaste medewerker Marijke worden de goederen daarna weer online en in de winkel gezet. Dan is er momenteel een veiling: medische spullen, aangeboden onder de noemer ‘humanitaire hulpgoederen’.
“De partijhandelaar waar ik het van kocht, zat er wat mee omhoog en wilde het graag slijten. Ik dacht: in deze tijd van ellende in de wereld zullen deze spullen vast ergens gewenst zijn. En ach, als de prijs goed is, kan alles handel zijn!”
Het typeert Harold: praktisch, met een vleugje idealisme.
Hij koopt restpartijen op en importeert goederen vanuit Azië.
“In de 22 jaar dat ik bezig ben, zie je dat het spel steeds moeilijker wordt. De wereld wordt transparanter. Ook het veilen van goederen heeft een vlucht genomen. Waren er vroeger drie online veilingen per dag die sloten, tegenwoordig zijn het er soms wel vijftig per dag. Maar ach, dat geeft ook uitdaging.”
Roelof, die Harold al twintig jaar kent, lacht.
“Hij is altijd druk geweest. Maar ook altijd ondernemend. En hij geniet. Dat zie je aan de foto’s die hij mij stuurt: van zijn reizen, van zijn rustige dagen, van zijn winkel op dinsdag, vrijdag en zaterdag. Net zoals hij het altijd heeft gedaan.”
Harold komt tot een conclusie.
“Ik heb er nog zin in,” zegt hij, “maar ik weet ook dat het tijd is om te kijken hoe het verder moet. Niet omdat ik moe ben, maar omdat ik het mooi wil afsluiten. Op mijn manier.”
Hij denkt hardop na over de toekomst. Misschien wat voorraad en een loods verkopen, en de winkel nog houden. Er zijn genoeg opties om te schakelen; de tijd zal het leren.
Het gesprek wordt afgesloten met nog een kop koffie en een blik op de vrachtwagen die buiten staat te lossen. Harold neemt een pakketje aan.
Roelof roept verheugd: “Dit was leuk, mooi gesprek man!”
Harold lacht: “Ja, en de koffie smaakt er goed bij.”
Een man die bouwt. Loslaat. En weer begint.
Misschien ook interessant?
Nieuws
Pöttinger vernieuwt zijn aanbod met de BOSS 5000 MASTER en PROFI 5000 opraapwagens en de TOP V 6520 C zwadhark. We zetten de belangrijkste vernieuwingen op een rij, van het nieuwe EVOMATIC-laadsysteem tot de wendbare aanbouwbok.
Nieuws
Wie vandaag de dag het moderne bedrijf van Van Dijk Houten bezoekt, ziet een vooruitstrevend mechanisatiebedrijf waar techniek, innovatie en familiegevoel samenkomen. Maar achter het succes van het bedrijf staat een ondernemer met een indrukwekkend verhaal: Rinus van Dijk. In gesprek met Agri Trader vertelt hij over zijn jeugd, de ontwikkeling van het bedrijf en zijn passie voor landbouwmachines die nooit verdwenen is.
Nieuws
Op de koffie bij Harold Hofstra in Tijnje: over 22 jaar handelen in restpartijen, online veilingen en de kunst van loslaten en opnieuw beginnen.